اخبار آرشیوی
برنامه هفت/۱- حامد بهداد: من شگفتآورم؛ خیلی خودم را دوست دارم و به سمت انسانتر و هنرمندتر شدن نزدیکتر میشوم و از حضورم شگفتزده هستم/ سینمای ما تبدیل به صنعتی ورشکسته و قطع ارتباط با مردم شده البته سانسور نفس فیلمنامهنویسان را بریده؛ گفتگو راه حل امروز سینماست
به گزارش خبرنگار «نسیم»، این بازیگر با حضور در این برنامه طی گفتگویی افزود: - در سینمای الان، فضایی بوجود آمده که پر از سود تفاهم است؛ امیدوارم با پادرمیانی مدیران و مردان پخته، این سوء تفاهمات برطرف شود. بخشی از این سوء تفاهمات اقتصادی و بخاطر همین مباحث بودجه ای است. هر بخش و جناحی باید فرصت فیلم ساختن و حرف زندن داشته باشد و البته همواره نیروهای حتی مخالف به گفتگو بنشینند. جماعت سینما و هنرمندان این جنبه را دارند که گفتگو کنند. - میزانی از توفیقم بخاطر را از همین گفتگوها، نقد کردن و شدن و آنالیز کردن بدست میآوردم همچنان که در فیلمها و سر فیلمنامهها به نقد و بررسی مینشینم و نظراتم را ارائه میکنم. - من براین باورم که هیچ کسی از نقد مصون نیست حتی خود منتقد؛ منتقدی که خودش نقد میکند در مورد خودش هم باید پردازش جدید کند وضع و حالش را. مثلا در شأن دارویش مهرجویی نیست که نسبت به او هر برخوردی شود و اگر هم جواب برخی منتقدین را هم بدهم از باب توهین و پرخاشگری نیست. - سینمای امروز تبدیل به یک صنعت ورشکسته و قطع ارتباط مردم با فیلمها شده است. حامد بهداد شگفت آور است و نه عصبانی. خیلی خودم را دوست دارم و به سمت
انسانتر و هنرمندتر شدن دارم نزدیکتر میشوم و از حضورم و مقامم شگفت زده هستم. - نباید جنجال را به رسالت و اصالت رسانه ترجیج داد. خودم را یک منتقد در سمت بازیگر میدانم و بنابراین در برابر نقدها هم حرف میزنم و واکنش نشان میدهم. - از نقشم و بازی در فرزند چهارم راضیم؛ من واقعا احساس میکردم که این کار صاحب دارد مثل تازهترین همکاریم با منوچهر هادی که تجربه خوبی بود. - جایزه گرفتن لذت بخش است و دوست داشتنی؛ گرچه از جایی به بعد فقط دوست داری که در یک اثر خوب حضور داشته باشی و خدمت کنی مثل حال و روز امروز من که میخواهم در خدمت سینما باشم و تجریبایتم را در اختیار جوانترها قرار بدهم. من بخاطر وجود خودم مغرورم قبل از جوایز. - "سعادت آباد" را خیلی خوب بازی کردم مثل بقیه نقشهایم اما چون تحلیل جدیدی از نقش داشتم، بیشتر میپسندم. "سعادت آباد" اجرای خوب من است. - حتی اگر "نارنجی پوش" را بدترین بازی من بدانند ایرادی ندارد چون طبیعی است به هرحال هر بازیگری اوج و فرودی دارد گرچه فکر نمیکنم بدترین کارم باشد. سانسور نفس فیلمسازان را بریده و در مورد "چه خوبه که برگشتی" را هم اگر نمیپسندند بخاطر همین سانسور بوده است. - باید پول تزریق
شود به جامعه هنری و اگر بی حرمتی ببینند حیف و شکننده است. اگر حال سینما خوب نیست مسلما اوضاع اقتصادی آن هم مریض است. در این شرایط گفتگو راه حل امروز سینماست. - نمیشود همه حال سینما را بد ارزیابی کرد. اتفاق مثبت هم بوده که باید بزرگ شوند. رشد فرهنگی هم بوده است. برخورد ارشاد با فیلمنامه نویسان اگر درست باشد و اینکه او را سانسور نکنند باعث میشود رنگ آمیزی نقشها و قصه ها مطلوبتر شود و وضعیت بازیگری هم بهتر. فیلمنامهها بی خاصیت تر و یک سویتر شده اند و ما بازیگران مقصر اصلی نیستیم.